Sinyal Nu Ngareureuwas Hate” Picolo
“Sinyal Nu Ngareureuwas Hate” Picolo Hubungan kita itu aneh, kayak sinyal di kampungku: kadang aya, kadang teu, kadang muncul saeutik terus ngaleos, mirip kamu waktu bilang rindu tapi jawab chat bari telat dua jam. “Sayang, aku mah… gak habis thingking,” katamu suatu malam, “kenapa LDR teh malah bikin kita jauh padahal tiap hari ngobrol?” Aku ngakak, tapi hatiku remuk kayak wafer bengbeng nu kejepret pintu kulkas. “Enya, kamu bener,” jawabku, “ngobrol tiap hari, tapi nu deukeut mah rasa sepi.” Kamu jauh pisan, di kota anu ngan aya dina Google Maps. Ari kuring di dieu, di perempatan kampung nu tiap tengah malem sok kadenge anjing ngagogog bari teu jelas ka saha. Kadang kamu nelepon, suarana putus-putus, kamu ngomong “kamu dimana?” tapi nu kadรฉngรฉ di kupingku cuma: “ka— di— na?” kayak Tuhan lagi ngetes kesabaranku. Kadang kamu bilang, “Aku teh capek, kuring hoyong dipeluk.” Dan aku cuma bisa diem, soalnya pelukan teh teu bisa dikirim lewat paket J&T. Andai bisa, aku sudah bungkus dir...